De textielsector in Tilburg

De textielsector in Tilburg

Dit artikel is gepubliceerd in het Brabants Dagblad van 10 september 2015

 

De textielsector is wereldwijd een van de meest vervuilende industrieën.
Juist in Tilburg zou de verandering kunnen beginnen, stelt Michel Jehae.

 

 

Sinatra zong: New York, New York
En Brussel was van Brel
In Almelo is niets te doen
Maar Finkers vond van wel
Het leven in Florence
Joeg menig dichtershoofd op hol
Parijs is door Manet geverfd
En Tilburg door de wol.

 

Tilburg is de ultieme textielstad. Nergens wordt dat mooier verwoord dan in dit prachtige gedicht van voormalig stadsdichter Frank van Pamelen. Die historie van textielstad Tilburg ligt natuurlijk ook gewoon op straat. Bij bijvoorbeeld het AaBe-gebouw en bij andere industriële monumenten, maar natuurlijk ook in ons prachtige nationaal befaamde Textielmuseum aan de Goirkestraat.

 

Het verleden is voorbij. Hoe zit het met nu? Kan Tilburg ook een moderne Textielstad zijn? Dat is dan niet de stad die weer zelf het textiel gaat maken, maar wel de stad die zoals dat bij de 21e eeuw hoort voorop gaat bij het duurzamer maken van de textielketen. Ondernemerschap en economische groei combineren met duurzaamheid. En dat is nodig, want de textielketen is verre van duurzaam . Bij het maken van de grondstoffen wordt een zware aanslag op de planeet gepleegd. Neem de katoenindustrie: voor de teelt van katoen wordt veel landbouwgif gebruikt, wereldwijd bijna eenvijfde van alle bestrijdingsmiddelen. Voor de teelt is bovendien zoveel water nodig dat in de verre omgeving van de grootschalige katoenplantages het grondwaterpeil keldert. Dat is goed te zien op de grens van Azerbeidjan en Oezbekistan, bij het Aralmeer, ooit een van de grootste zoetwatermeren ter wereld. De oppervlakte van dat meer is in 50 jaar tijd gehalveerd. Op het drooggevallen deel is de waterbehoefte van de katoenindustrie een zoutwoestijn ontstaan. Het deel van het meer dat resteert wordt steeds zouter en door de bestrijdingsmiddelen steeds vuiler.

 

De milieuproblemen reiken verder dan alleen de katoenteelt. Van de grondstoffen wordt kleding gemaakt. Meestal ver weg onder slechte omstandigheden. De beroerde arbeidsomstandigheden zijn bekend met als schrijnend dieptepunt de ruim 1100 doden vorig jaar in Bangladesh door het instortende  naaiatelier. Verder hebben bij het maken van kleren mens en milieu zeer te lijden van gevaarlijke stoffen die worden gebruikt voor onder meer het verven en bleken van textiel. En gaan we dan zuinig om met de kleding? Niet echt. Veel kleding wordt maar even gedragen en verdwijnt dan uit de kasten voordat het opgedragen is. Niet echt logisch gezien de offers die gedaan zijn bij het maken. Oude kleding wordt soms gescheiden ingezameld maar veel verdwijnt nog in de afvaloven waarna niets meer resteert van alle moeite die gedaan is.

 

Dit moet beter kunnen, sterker nog, hier zouden kansen moeten liggen voor  Tilburg  We kunnen meer duurzame kleding kopen en duurzamer met kleding omgaan. Maar duurzame kleding  moet natuurlijk wel aangeboden worden. Wat dat betreft is het niet makkelijk in Tilburg. Kyuchi, een van de grootste merken spijkerbroeken met milieukeur is in Tilburg niet verkrijgbaar.

 

Een deel van de Tilburgers zal, als ze goed geïnformeerd zijn over meer milieuvriendelijke keuzes, daar ongetwijfeld voor kiezen. Maar er is meer mogelijk. Tilburg heeft door de combinatie van zijn historie, zijn vele creatieve opleidingen en de daar aanwezige kennis, zijn bestuur met duurzame ambities, zijn goed ontwikkelde zaken voor gebruikte kleding, de grote hoeveelheid kleding die we jaarlijks wegdoen, de aanwezigheid van een textielsorteerders en -recyclers, en een gezonde ondernemingsgeest, voldoende in huis om duurzaam textiel in Tilburg te ontwikkelen tot een booming product. Een product waar tout Tilburg voor warmloopt, waarvoor heel Nederland naar ons winkelcentrum komt. Het Textielmuseum, de ultieme bron van kennis in Tilburg, heeft zich al bereid verklaard kennis, creativiteit, bestuur en ondernemers te willen ontvangen om met elkaar te werken aan stappen om te komen tot Tilburg Duurzame Textielstad. Dit is een te mooie kans om te laten lopen, toch?

 

 

Michel Jehae, hoofdredacteur Milieucafé
Dit artikel is gepubliceerd in het Brabants Dagblad van 10 september 2015. Aanleiding daarvoor was dat het onderwerp Tilburg Duurzame Textielstad hoofdonderwerp was in het Milieucafé van die avond.

No comments


Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *